Όποιος θεός κι αν είναι
έδωσε δώρο μητέρα γη

το τιμάς το δώρο τούτο
αν άξιος πάνω της περιπατείς

αν όλους εδώ μας θέλησε,
πνοή ζωής μας έδωσε,

αναπνοή, ολόκληρη μισή

ύδωρ και γη μελέτησε,
τη φύση παράδειγμα και δώρο,

ένα τραγούδι άφησε,
μια μελωδία ολόγυρα,

τα λόγια η φύση τραγουδά,
τα τραγουδά εις άπειρο,

είναι γραμμένα εδώ,
είναι το δείγμα ολόγυρα,

και σαν μην έφτανε αυτό,
έδωσε κι άλλο δώρο

μια σκέψη, πλασμένη
από αγάπη, ολόκληρη μισή

αν υπάρχουν, καλύτερα από τούτα
πες μου αν μπορείς,


θυμήσου μόνο,

πνοή ζωής έπήρες δώρο,
αγάπη, ολόκληρη μισή.

και εμείς ;

μην είμαστε
Αδέλφια, πατέρες, μητέρες,
παιδιά όλοι, των ίδιων
εμείς ;

οικογένεια μια, να λέγαμε
μια στέγη, μαζί

ένα να είμαστε
παιδιού μικρού, ψυχή

ο κόσμος παράδεισος ένας,
όμορφος από ότι έχουμε φανταστεί

μη λόγο να βάλουμε
όρκο να πάρουμε,

εμείς ;

μοναχά καλό να υπάρχει
να ζηλεύουν τα όνειρα κάθε στιγμή

μπουκέτα λουλούδια
μες τη καρδιά μας
ερωτευμένοι κάθε στιγμή

μη λόγο να πράτταμε
σκέψη και αγάπη να βάζαμε,

εμείς ;

όρκο θα πάρουμε μητέρα γη

Αιώνια νεογνά
μητέρας γης
οι περιπατητές της

Ό άνθρωπος βρίσκεται εν ζωή
σε μια σφαίρα η οποία
περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο
που της δίνει ζωή

όλοι μαζί σαν μια ατελείωτη
χορευτική φιγούρα ταξιδεύουμε
στο χωροχρόνο.

Όλοι έχουμε γεννηθεί
από την ίδια μητέρα γη,
δις περιστροφές μετά,
μήπως ήρθε ο χρόνος
να νοήσουμε ότι είμαστε
υπό μια στέγη, μια οικογένεια ;

μοιραζόμαστε το ίδιο οξυγόνο,
πίνουμε το ίδιο νερό,
είμαστε κομμάτι της και
όπως η ίδια απαρτίζεται
από 70% νερό έτσι και
το ανθρώπινο σώμα παιδί
της μοιάζει.

Μια οικογένεια,
δισεκατομμύρια ψυχές,
θηλάζουμε οξυγόνο
από την αρχή της ζωής μας
έως την τελευταία μας πνοή
αδέλφια, πατέρες, μητέρες,
παιδιά όλοι των ίδιων.

ό άνθρωπος
θα πρέπει να δομεί
το νέο με την αρχή της φύσης
και στα πάντα να πράττει
με το μέτρο που ορίζει
η σκέψη και η αγάπη.